IGF-1 LR3 (1 mg)

IGF-1 LR3 is een recombinant analoog van humaan IGF-1 met een argininesubstitutie op positie 3 en een N-terminale verlenging van 13 aminozuren. Het is een laboratoriumreagens dat vooral wordt gebruikt in celkweekmedia.

De structurele aanpassingen verminderen sterk de affiniteit voor IGF-bindende eiwitten, waardoor de circulerende halfwaardetijd ten opzichte van natief IGF-1 wordt verlengd en er meer vrije ligand beschikbaar komt voor de IGF-1-receptor. Receptoractivatie stuurt PI3K-Akt-mTOR-signalering en MAPK-gemedieerde proliferatie aan.

Bewaar de verzegelde gelyofiliseerde flacon bij 2-8 °C, beschermd tegen licht; korte blootstelling aan kamertemperatuur tijdens verzending wordt over het algemeen getolereerd. Koel na reconstitutie bij 2-8 °C en gebruik binnen de periode die door stabiliteitsgegevens voor de stof wordt ondersteund (doorgaans 2-4 weken). Vermijd herhaalde vries-dooicycli: elke cyclus verhoogt het risico op aggregatie en hydrolyse van de peptidebinding. Schud de flacon niet; zwenk voorzichtig en richt de vloeistofstroom tegen de glaswand in plaats van op de poederkoek.

• Verzegelde gelyofiliseerde flacon, bewaard zoals geleverd
• Bacteriostatisch water (0,9% benzylalcohol) voor reconstitutie
• Insulinespuiten (29-31G, 0,5 mL / 100 eenheden)
• Reconstitutiespuit (1-3 mL, 21-23G naald)
• 70% isopropylalcohol doekjes
• Naaldencontainer voor gebruikte naalden
• Etiketten en een logboek voor batch, datum en volume

Cel- en dieronderzoek rapporteert verhoogde eiwitsynthese, activatie van satellietcellen en hyperplasie. Omdat IGF-1-signalering mitogeen is en bij hogere concentraties kruisreageert met de insulinereceptor, behoren hypoglykemie en een theoretisch verhoogd proliferatierisico tot de gedocumenteerde risico's. Humane veiligheidsgegevens voor het LR3-analoog ontbreken.

Was uw handen, ontsmet vervolgens het septum van de flacon en de injectieplaats met 70% isopropylalcohol en laat beide aan de lucht drogen. Trek het beoogde volume op, verwijder luchtbellen en knijp een subcutane huidplooi. Prik in onder een hoek van 45-90° afhankelijk van de vetdikte, aspireren is niet vereist bij subcutane toediening, en injecteer langzaam. Trek de naald terug, oefen lichte druk uit en werp de naald weg in een naaldencontainer. Wissel systematisch van injectieplaats (buikkwadranten, flanken, dijen) om lipohypertrofie en lokale irritatie te voorkomen.

Peptideonderzoeksprotocollen worden bestudeerd tegen de achtergrond van voldoende eiwitinname (ongeveer 1,6-2,2 g/kg/dag in de trainingsliteratuur), consistente slaap van 7-9 uur, en gecontroleerde trainingsbelasting. Slaaptekort en chronische psychologische stress dempen beide de pulsatiliteit van groeihormoon en verstoren weefselremodellering, wat de interpretatie van elk waargenomen effect bemoeilijkt. Alcohol, roken en grote calorische tekorten zijn eveneens gedocumenteerde modificatoren van herstelresultaten.

1. Tomas F.M. et al. Insulin-like growth factor-I variants with reduced binding-protein affinity. Biochem J, 1993.
2. Philippou A. et al. The role of the insulin-like growth factor 1 in skeletal muscle physiology. In Vivo, 2007.
3. Clemmons D.R. Metabolic actions of IGF-I in normal physiology and diabetes. Endocrinol Metab Clin, 2012.